Konto firmowe dla programisty i freelancera IT — co wybrać w 2026 roku

Autor: Anton Ignashev · właściciel jednoosobowej działalności (JDG) · Opublikowano: 25 sierpnia 2026

Na konto programisty na B2B wpływa waluta. Wypływa z niego kilkanaście subskrypcji w dolarach. A gotówki to konto nie widzi na oczy przez cały rok. Wpłaty w oddziale, wieczorne wrzutnie, terminal płatniczy — cała ta połowa taryfy, o którą banki się biją, jest w Twoim przypadku martwa.

Dlatego zwykłe rankingi kont firmowych rozmijają się z tym, czego szukasz. Wygrywa w nich bank z najtańszym pakietem dla sklepu z pieczywem.

Zawężam więc pytanie: gdzie rachunek walutowy jest darmowy bez gwiazdki, gdzie karta rozlicza się bezpośrednio w EUR i USD, i ile realnie zostawiasz przy przewalutowaniu. Poniżej moje wnioski po przejrzeniu taryf, stan na sierpień 2026.

Zacznij od pytania, kto Ci płaci

Od tego zależy cała reszta. Cztery układy, które widuję w polskim IT najczęściej:

Polski software house, faktura w złotówkach. Najprostszy przypadek. Dowolne konto z zerowym prowadzeniem i darmową kartą załatwia sprawę, a jedyna rubryka, którą bym sprawdził, to limit darmowych przelewów. Nie przepłacaj za walutowe bajery, których nigdy nie odpalisz.

Klient z Unii, faktura w euro, odwrotne obciążenie. Rachunek EUR i darmowe SEPA — to minimum. Klient z Niemiec robi zwykły przelew europejski, pieniądze wpadają w euro, a moment wymiany wybierasz Ty, nie bank. Faktura idzie bez polskiego VAT z adnotacją o odwrotnym obciążeniu, sprzedaż raportujesz w informacji podsumowującej VAT-UE.

Klient z USA albo płatność przez Upwork czy Deel. Dolary nie mają swojego SEPA. Każdy przelew wlecze się przez SWIFT i łańcuch banków pośredniczących, a każdy z nich potrafi uciąć 10–30 USD, zanim kwota dojdzie. Osobna kalkulacja, rozebrałem ją na czynniki pierwsze w tekście o koncie walutowym USD dla firmy.

Własny produkt SaaS, płatności przez Stripe. Tu najczęściej wykłada się nawet ktoś, kto resztę ma poukładaną. Stripe wypłaca środki wyłącznie na rachunek prowadzony w walucie rozliczeniowej. Podasz konto w PLN, a sprzedajesz w euro? Stripe sam przewalutuje i doliczy do kursu międzybankowego około procenta. Lekarstwo jest banalne: po jednym rachunku bankowym na każdą walutę rozliczeniową. Wtedy euro ląduje jako euro, dolar jako dolar. Pierwsza wypłata przychodzi po 7 dniach kalendarzowych, kolejne po 3 dniach roboczych.

Widzisz już, do czego to zmierza. Poza pierwszym przypadkiem konto walutowe przestaje być dodatkiem i staje się głównym kryterium wyboru.

Rachunek walutowy — gdzie naprawdę 0 zł

Najważniejszej różnicy w tej tabeli nie widać w liczbach. Nest prowadzi rachunek walutowy za zero i na tym się kończy — żadnego warunku aktywności, żadnego terminu do pilnowania, żadnego wniosku o zwolnienie. mBank działa odwrotnie: rachunek kosztuje 10 zł miesięcznie i schodzi do zera tylko wtedy, gdy otworzysz go wnioskiem o mPlatformę walutową, a potem wykonasz na tej platformie przynajmniej jedną transakcję w ciągu 12 miesięcy.

Drobiazg? W praktyce to jedyna opłata na koncie firmowym, którą widziałem naliczaną ludziom czysto z roztargnienia. O zwolnieniu odnawianym raz do roku po prostu się zapomina. Bank nie przypomni.

Millennium siedzi pośrodku: cztery waluty zamiast dziesięciu, za to rachunek darmowy bez kombinowania i wpięty w konto z nielimitowanymi przelewami Elixir.

Spread, czyli pozycja, której nie ma w taryfie

Tu ginie najwięcej pieniędzy, więc rozdzielam dwie rzeczy, które banki lubią mieszać: trzymanie waluty i wymianę waluty.

Trzymanie jest tanie albo darmowe. Wymiana nie. Nest rozlicza spread na euro w okolicach 6 proc., mBank pobiera około 5,9 proc. prowizji za wymianę w trybie standardowym. Weź typowy kontrakt seniora z klientem z UE, 40 000 euro przychodu rocznie, i przemnóż. Wychodzi kwota, przy której nikt rozsądny nie mówi już „a, jakoś to będzie”.

Praktyka, którą widzę u większości znanych mi freelancerów IT, wygląda tak: waluta zostaje na rachunku walutowym, a na złotówki idzie dokładnie tyle, ile potrzeba na ZUS, podatek i życie. Reszta wymieniana partiami — przez mPlatformę walutową albo kantor internetowy, kiedy kurs jest po naszej stronie. Szerzej rozpisałem tę mechanikę w tekście o koncie walutowym dla JDG.

Jest jeszcze prostszy sposób na ten sam problem: karta rozliczana bezpośrednio w walucie. Skoro i tak płacisz w dolarach za AWS, GitHuba, JetBrains, Claude’a i Figmę, a w euro za hosting, to część pieniędzy w ogóle nie musi odwiedzać złotówki. Wydajesz dolary z dolarów. Podwójne przewalutowanie znika, a przy stałych narzędziach za powiedzmy 200 USD miesięcznie robi to w skali roku różnicę rzędu kilkuset złotych.

Ile dokładnie doliczają banki, gdy płacisz za GitHuba zwykłą kartą do konta w złotówkach — od 2% w Pekao do 5,9% w mBanku — i które karty wielowalutowe schodzą do zera, rozpisałem w tekście o koncie walutowym bez prowizji za przewalutowanie. Jest tam też pułapka DCC w terminalu, na której to zero najczęściej się sypie.

Trzy konta, które sam brałbym pod uwagę

Gdybym dziś zaczynał kontrakt B2B z klientem z Berlina, wziąłbym Nest. Nie dlatego, że jest najbardziej rozbudowany — nie jest — tylko dlatego, że nie muszę w nim niczego pilnować. Brak warunków to przewaga, którą doceniasz dopiero po roku, kiedy zdasz sobie sprawę, że nie zapłaciłeś ani złotówki kary za własne gapiostwo.

mBank ma za to coś, czego nie ma nikt inny w tej trójce: księgowość i KSeF wpięte w tę samą aplikację, w której trzymasz konto. Jeśli nie chcesz osobnego biura rachunkowego, a fakturujesz kilku klientów miesięcznie, ten jeden argument potrafi przebić 10 zł za rachunek walutowy.

Wise, Revolut i pułapka białej listy

Zaraz ktoś napisze w komentarzu, że polski bank jest zbędny, bo przecież od tego jest Wise. Częściowo ma rację.

Wise Business faktycznie rozwiązuje najdroższy problem: daje lokalne dane bankowe w USA, UK i strefie euro. Klient z Kalifornii robi wtedy zwykły krajowy przelew zamiast międzynarodowego i cały łańcuch pośredników znika. Rejestracja konta firmowego to jednorazowe około 210 zł, abonamentu nie ma, prowizja od wymiany startuje od 0,64 proc. Przy dwóch przelewach z USA miesięcznie ta opłata zwraca się na pierwszym.

Revolut Business przy małej firmie wypada wyraźnie gorzej. Plan Basic to 50 zł miesięcznie, Grow 175 zł, Scale 625 zł, przelew SWIFT 25 zł. Sześćset złotych rocznie musi się z czegoś zwrócić, a przy trzech fakturach na kwartał się nie zwraca.

Prawdziwy problem leży jednak gdzie indziej i dotyczy obu. Rachunki w Wise i Revolut to rachunki techniczne z zagranicznym IBAN-em — na białą listę podatników VAT nie trafiają. Póki fakturujesz wyłącznie zagranicę, nikogo to nie obchodzi. Ale niech jeden polski klient zapłaci Ci na taki numer fakturę powyżej 15 000 zł brutto, a zaraz zadzwoni jego księgowa, bo ma kłopot z zaliczeniem tego w koszty. Rozbierałem ten mechanizm w tekście o koncie Revolut a białej liście VAT.

Stąd układ, który widzę u większości: polski bank jako rachunek rozliczeniowy z polskim IBAN-em na białej liście, do tego Wise jako brama dla dolarów i funtów. Jedno nie zastępuje drugiego.

KSeF wchodzi Ci w kalendarz w tym roku

To nie kwestia banku, tylko każdego, kto wystawia faktury. Ale wpada w ten sam kalendarz co wybór konta, więc wrzucam tu.

Obowiązek odbierania faktur w Krajowym Systemie e-Faktur ruszył 1 lutego 2026 i objął wszystkich, również mikrofirmy. Obowiązek wystawiania wszedł 1 kwietnia 2026 dla przedsiębiorców spoza grupy największych podatników. Jest jeden wyjątek: mikroprzedsiębiorca, u którego łączna miesięczna wartość faktur nie przekracza 10 000 zł brutto, może do 31 grudnia 2026 wystawiać dokumenty po staremu. Jeden miesiąc powyżej progu i wchodzisz do systemu na dobre.

Do 31 grudnia 2026 za uchybienia związane z wystawianiem faktur w KSeF nie ma sankcji. To okres przejściowy, nie zwolnienie — nie myl jednego z drugim.

Programista wystawia zwykle kilka faktur miesięcznie, więc osobny program do faktur to dla niego kolejny abonament bez sensu. Sześć dużych banków pozwala wysłać fakturę do KSeF prosto z bankowości, w podstawowym zakresie bez dopłat. Kto robi to najwygodniej, porównałem w rankingu najlepszych kont firmowych dla JDG.

Podatki — dwa zdania i odsyłam do księgowej

Nie jestem doradcą podatkowym i nie zamierzam nim zostać. Ale dwa tematy wracają w każdej rozmowie o koncie dla programisty, więc zostawiam je tutaj.

Pierwszy: stawka ryczałtu. Piszesz, modyfikujesz albo testujesz oprogramowanie? Twoja stawka to 12 proc. — interpretacje KIS są w tej sprawie konsekwentne. Owszem, 8,5 proc. bywa uzasadnione przy innym zakresie czynności, tyle że decyduje to, co realnie robisz, a nie to, co wpisałeś w PKD. Chcesz stosować niższą stawkę? Weź interpretację indywidualną, nie opinię z forum.

Drugi: kurs. Przychód z faktury w euro przeliczasz po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury. Kurs, po którym potem faktycznie wymienisz walutę w banku, nie ma z tym nic wspólnego. Decyduje wyłącznie o tym, ile Ci naprawdę zostanie w kieszeni.

Zanim cokolwiek zmienisz, zrób jedną rzecz. Otwórz ostatni wyciąg i zaznacz w nim każdą pozycję walutową: wpływy z faktur, wypłaty ze Stripe, subskrypcje, przewalutowania. Teraz policz, ile z tego przeszło przez złotówkę bez najmniejszej potrzeby.

U większości programistów, którym to liczyłem, wychodziło kilkaset złotych rocznie oddane bankowi za przewijanie tych samych pieniędzy w tę i z powrotem. Więcej niż wszystkie opłaty za prowadzenie konta razem wzięte. A lekarstwem jest rachunek walutowy i karta, które kosztują zero.

Chcesz zobaczyć wszystkie konta obok siebie? Masz je w porównaniu kont firmowych. A jeśli robisz dużo przelewów i to one zjadają Ci najwięcej, tu jest stawka po stawce: konto firmowe bez opłat za przelewy.

Freelancerska matematyka wygląda inaczej, gdy do walut dochodzi jeszcze sezonowość i zaliczki pobierane na pół roku naprzód — tak jest w fotografii. Ten wariant opisałem w tekście o koncie firmowym dla fotografa, łącznie z furtką, dzięki której płatność przelewem zwalnia z kasy fiskalnej.